Field Notes

Dieren in het wild · Chingaza

Op het spoor van de brilbeer in Chingaza

Vier vrienden, een Land Cruiser en de enige beer van Zuid-Amerika. Ze zagen hem niet. Ze kwamen overtuigd terug dat ook dat telt.

3 min leestijd Het Karakoles-team

Land Cruiser op de piste naar Chingaza, met het kamp opgezet
De piste naar Chingaza. Vanaf het einde van de weg gaat alles te voet.

Op een weekend stapten vier vrienden in een Karakoles-terreinwagen met een eenvoudige maar krachtige missie: de brilbeer zoeken in zijn eigen huis, daarboven tussen de mist, de frailejones en de stilte, in Chingaza. Er was geen belofte hem te zien — wilde dieren komen nooit met garanties —, maar er was wel één zekerheid: elke gereden kilometer en elke stap in de páramo was een manier om te zeggen: “deze plek en deze beer zijn belangrijk voor ons.”

Ze liepen met open ogen en lazen het landschap: een gemarkeerde frailejón, een boom gebruikt als voederplek, een door de regen bijna uitgewiste afdruk.

Soms betekent het grondgebied delen met de beer niet dat je hem ziet; het betekent weten dat hij er is, dat hij nog leeft en zich beweegt door dezelfde bergen die ons ook het water geven.

Land Cruiser op de piste naar Chingaza, met het kamp opgezet
De piste naar Chingaza. Vanaf hier gaat het te voet verder.

Onze enige beer, veel redenen om trots te zijn

Colombia heeft maar één soort beer: de brilbeer, de Andesbeer. Hij is de enige beer van heel Zuid-Amerika en leeft in nevelwouden en páramo’s, waar hij door de Andes zwerft als een ware bewaker van de bergen. Hij is geen woeste roofdier zoals de beren in andere streken; hij eet vooral fruit, bladeren en bromelia’s en verspreidt daarbij zaden en helpt het bos zich te herstellen — daarom noemen velen hem de tuinman van de Andes.

Hij is ook een paraplusoort: door hem te beschermen, beschermen we duizenden hectaren páramo en hoogandien bos, samen met de waterbronnen die steden als Bogotá voorzien. Daarom zijn we zo trots op onze enige beer: want wanneer Colombia hem beschermt, zorgen we ook voor onze bergen, onze rivieren en onze toekomst.

Met Karakoles gaan we niet op “jacht” naar dieren; we gaan erop uit om het landschap te leren lezen: sporen in de modder, aangevreten planten, gemarkeerde bomen. Meer dan de beer zien, gaat het erom zijn thuis te begrijpen en zijn ruimte te respecteren.

Wil je dit beleven? Zo huur je een 4×4 met daktent om op je eigen tempo op pad te gaan: bekijk self-drive. En als je dit verhaal mooi vond, in onze reis door de vlakten van Casanare vertellen we over nog een ontmoeting met dieren die je niet vanaf de weg ziet.

Dank aan Sebastián di Domenico en Antonio Galvis voor hun deelname aan dit avontuur en hun hulp om het te vertellen.

Delen WhatsApp E-mail Facebook

En als jij de volgende schrijft?

Deze reis hebben wij zelf gereden. De jouwe stel je zelf samen: we geven je de 4x4 met de tent erop en vertellen je wat we weten over Chingaza.

Wij gingen op pad met een Land Cruiser 76, twee zitplaatsen.

Verder lezen

Alle verslagen →
Een cachirre-kaaiman aan de oever van een lagune in Casanare Dieren in het wild · Casanare Over land door Colombia: wanneer de weg de bestemming is → Vier Land Cruisers gekampeerd in de vallei, van boven gezien Routes · El Cocuy Onze expeditie naar het Nationaal Park El Cocuy →